Grace was schoonheidskoningin op de Antillen, Lo was acteur en een gevierd regisseur. Hij veroverde haar en nam haar mee om in Nederland onder zijn regie grote rollen te laten spelen.

Vele jaren en successen later voelen zij zich afgeschreven. De toneelwereld heeft hen blijkbaar niet meer nodig. De telefoon blijft stil. De sfeer in huis wordt er niet beter op. Lo blaast een poging tot beroving op om zichzelf weer in de kijker te spelen. Grace dreigt zich te verliezen in de drank en verlangt terug naar haar tropische eiland.

Dan gaat de telefoon. Het is voor haar. Een rol! Als hij zich er overheen heeft gezet dat het castingbureau niet voor hem belde, werpt Lo zich op als haar privé huisregisseur. Maar de drank heeft Grace ‘s acteursgeheugen geen goed gedaan . . . Met al hun beperkingen worstelen de echtelieden samen verder om hun plek voor het voetlicht, waaraan zij al die jaren hun bestaansrecht ontleenden, weer te veroveren.

Het Licht in de Ogen verhaalt op een tragikomische manier over de teloorgang van een succesvol bestaan in de spotlights. Ger Thijs: ‘Het gaat in de eerste plaats over de liefde; daarnaast over ouderdom en werkeloosheid. En dan pas over toneel.’